De Imitation Game als blikopener: Praktijkervaringen met patiënten met eetstoornissen en hun behandelaren

Een intrigerende nieuwe kwalitatieve onderzoeksmethode die recent is ontwikkeld, is de Imitation Game, waarmee wordt onderzocht in hoeverre verschillende sociale of culturele groepen inzicht hebben in elkaars leefwereld. In dit artikel beschrijf ik de Imitation Game-methode en bespreek ik hoe ik deze methode heb toegepast in mijn onderzoek naar de relatie tussen behandelaren en patiënten met een eetstoornis. Ik laat zien dat de voordelen van de onderzoeksmethode primair liggen in het spelkarakter en de betrokkenheid van de deelnemers als co-onderzoekers, waardoor belangrijke thema’s in de leefwereld van sociale groepen inzichtelijk worden – zelfs als het beladen onderwerpen betreft. De keerzijde ligt in het omgaan met grote verschillen binnen sociale groepen, waardoor een meer grootschalige vergelijking moeilijk wordt.