Diversiteit en inclusie in Nederlandse musea en theaters. Een focusgroep-studie over keuzes, knelpunten en kansen in de dagelijkse praktijk van diversiteit en inclusie

De afgelopen jaren is diversiteit en inclusie uitgegroeid tot een centraal thema in het culturele debat in Nederland. Maatschappelijke en demografische verschuivingen, nieuwe beleidskaders zoals de Code Diversiteit & Inclusie (Codedi),1 en veranderende publieksverwachtingen dwingen culturele instellingen hun ambities, werkwijzen, en aanbod
opnieuw te doordenken. Hoe instellingen met deze opdracht omgaan verschilt sterk, afhankelijk van hun locatie, grootte, missie en publiek. Dit rapport brengt in kaart hoe medewerkers van eenentwintig theaters en musea de dagelijkse praktijk van diversiteit en inclusie ervaren. Het biedt een rijk, gedetailleerd beeld van de manier waarop culturele instellingen D&I vormgeven in hun beleid, organisatie en publieksbenadering. De nadruk ligt op de keuzes die zij maken, de obstakels die zij tegenkomen, en de betekenis die zij geven aan een doelstelling die tegelijk normatief, politiek en praktisch geladen is.