FNV/IDL: niet ideaal

Op 12 juli 2024 oordeelde de Hoge Raad (‘HR’) in de zaak FNV/IDL dat een dynamisch geformuleerd incorporatiebeding na de overgang van onderneming zijn dynamische karakter behoudt. Het Nederlandse arbeidsrecht beschikt volgens de HR namelijk over afdoende wijzigingsmodaliteiten op grond waarvan de op het ogenblik van de overgang geldende arbeidsvoorwaarden eenzijdig kunnen worden aangepast. De HR maakt in navolging van de conclusie van A-G Hartlief eveneens helder dat het dynamische incorporatiebeding een recht is, dat niet bij (maar uitsluitend na) de overgang van onderneming kan worden gewijzigd, mits niet wegens die overgang van onderneming. In paragraaf 1 en 2 van deze bijdrage zal de uitspraak FNV/IDL in Europeesrechtelijke respectievelijk nationale juridische context worden geplaatst. In paragraaf 3 wordt de zaak zelf besproken. Vervolgens wordt de uitspraak in paragraaf 4 en 5 geanalyseerd. Hierbij wordt uitgelegd dat deze grote betekenis heeft voor de positie van de cao bij overgang van onderneming, en wordt onderzocht of de uitspraak van de HR onvermijdelijk was. De bijdrage wordt in paragraaf 6 afgesloten met een conclusie.