Abstract
Er is groeiende steun voor de opvatting dat sociaal beleid zich meer moet richten op groter geluk voor een groter aantal burgers. Met de herleving van die klassieke leer wordt ook kritiek daarop actueel. Critici van het utilitarisme menen dat groter geluk voor een groot aantal mogelijk noch wenselijk is. In dit artikel worden hun bezwaren onderzocht. Daarbij wordt gebruik gemaakt van inzichten uit sociaal wetenschappelijk onderzoek naar geluk in de zin van levensvoldoening. Voor dat soort geluk blijken de bezwaren niet op te gaan.
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Pages (from-to) | 25-50 |
| Number of pages | 26 |
| Journal | Ethiek en Maatschappij |
| Volume | 12 |
| Issue number | Themanummer 'Geluk en Politiek' |
| Publication status | Published - 2009 |
Bibliographical note
ENGLISH ABSTRACTThese days, there is growing support for the idea that social policy should aim at greater happiness for a greater number. This come-back is accompanied by a revival of the discussion on utilitarian moral philosophy and of rule-utilitarianism in particular. Critics argue that greater happiness for a greater number of people is neither possible nor desirable. This paper considers their objections in the light of social scientific research on happiness in the sense of life-satisfaction. It appears that the objections do not apply for this kind of happiness.
Research programs
- ESSB SOC
Cite this
- APA
- Author
- BIBTEX
- Harvard
- Standard
- RIS
- Vancouver