Abstract
In dit artikel toetst de auteur twee doelstellingen voor een verbruiksbelasting op vlees langs het integraal afwegingskader voor beleid en regelgeving. Het betreft het financieel compenseren van milieuschade door Nederlandse vleesproductie enerzijds en het ontmoedigen van Nederlandse vleesconsumptie door een financiële prikkel anderzijds. De auteur constateert in beide gevallen veel knelpunten. De meest zorgwekkende zien op de ICT-capaciteit van de Belastingdienst, in het bijzonder de benodigde voorbereidingstijd. Daarnaast de complexiteit omtrent een verbod op afwenteling, in het bijzonder op andere producten daar waar de belasting op hoort te drukken. De auteur concludeert dat een verbruiksbelasting op vlees op nationaal niveau de zogenaamde ‘HUF’-toets niet succesvol doorstaat. De aanbevelingen luiden om te kijken naar – op lange termijn - een Europese, geharmoniseerde variant. Op kortere termijn kan worden bezien of relevante betrokken partijen een zogenaamde ‘vleescode’ kunnen opstellen (naar de bestaande alcoholcode), waarin bijvoorbeeld een verbod op reclame of exorbitante kortingen kan worden geregeld.
| Translated title of the contribution | Can the hunger for new consumption taxes be satisfied? |
|---|---|
| Original language | Dutch |
| Article number | 21 |
| Journal | MBB |
| Volume | 2021 |
| Issue number | 7 |
| Publication status | Published - 11 May 2021 |
Research programs
- SAI 2007-05 FA