Langdurig toezicht bij ernstige gewelds- en zedendelinquenten: Een meta-review naar effectieve (elementen van) toezicht/behandelprogramma’s en veronderstelde werkzame mechanismen

In 2018 is de Wet langdurig toezicht, gedragsbeïnvloeding en vrijheidsbeperking (Wlt)
in werking getreden, een wet waarmee langdurig toezicht, behandeling en monitoring
van ex-gedetineerden en (ex-)terbeschikkinggestelden (tbs) is geregeld. Onder
bepaalde omstandigheden zijn voor hen toezichtmogelijkheden gecreëerd, na afloop
van de straf en/of maatregel. Dit toezicht is telkens te verlengen en daarmee van
tevoren van onbekende totale duur. Het doel van de Wlt is het voorkomen van
herhaling van zeden- en zware geweldsdelicten. Vanuit de Tweede Kamer zijn in het
wetgevingstraject over de Wlt zorgen geuit over de toepassing en de uitvoerbaarheid
van toezicht op de langere termijn. Toezicht wordt in Nederland gehouden door de drie
reclasseringsorganisaties: Reclassering Nederland (RN), Stichting
Verslavingsreclassering Geestelijke gezondheidszorg Ggz (SVG), en Stichting Leger
des Heils Jeugdbescherming en Reclassering (LJ&R), samen 3RO. Daarnaast zijn er
verschillende organisaties met wie de reclassering samenwerkt in de vormgeving van
het toezicht, zoals zorgverleners (bijvoorbeeld [forensisch] psychologen, psychiaters),
gemeenten, instellingen voor beschermd wonen, et cetera. Het is niet duidelijk of
langer durend toezicht in de praktijk anders moet worden vormgegeven dan korter
durend toezicht en hoe dat dient te gebeuren.