vakbonscoalities en stakingen

In de leer van de arbeidsverhoudingen wordt al lange tijd gezocht naar empirische generalisaties die de stakingsfrequentie in een land verklaren. Eén zo'n generalisatie is dat een verdeelde vakbeweging leidt tot concurrentie tussen bonden, die tot uitdrukking komt in een hoge stakingsfrequentie. Deze generalisatie is te vinden bij zowel Ross en Hartman (1960) als bij Korpi en Shalev (1979). In een dergelijke benadering ligt het niet voor de hand dat vakbonden samenwerken bij arbeidsconflicten. Toch zijn vakbondscoalities bij stakingen aan de orde van de dag.